insanlar dini, tanrıyı -karl max mantığıyla- daha materyalist şeylere ihtiyacımız olduğuna inanarak reddederler ki haklı görülebilir, tercihtir; ama aynı zamanda bu insanlar giderler paulo coelho gibi bir adama hasta olurlar. ne der coelho? olmuyorsa zorlamayın kaderdir, her şeyin bir iyi yanı vardır onu düşünün vs. vs.
"...bazı şeylerin gitmesine izin vermek çok önemlidir.
onları serbest bırakmak.
gevşek olanı kesmek.
insanların hiçkimsenin işaretli kağıtlarla oynamadığını bilmesi gerekiyor.
bazen kazanırız ve bazen de kaybederiz.
hiçbirşeyi geri almayı bekleme.
yaptıkların için takdir edilmeyi bekleme.
ne kadar zeki olduğunun keşfedilmesini bekleme
ya da
aşkının anlaşılmasını.
daireyi tamamla.
gururlu, yetersiz ya da kibirli olduğun için değil,
sadece artık onun senin yaşamında yeri olmadığı için.
kapıyı kapat.
plağı değiştir.
evi temizle.
tozdan kurtul.
geçmişte olduğun kişi olmayı bırak.
şu anda kimsen o ol!..."
en güzel kitabı şeytan ve genç kadın olan, normal roman tadında başladığı romanlarının sonunu kişisel gelişime başlayarak pek sevmediğim yerlere götüren yazardır.
hac, beşinci dağ, veronika ölmek istiyor, simyacı, piedra ırmağının kıyısında, brida ve elif kitaplarını okuduğum. brida ve elif'in hayatıma direkt etki ettiği kitapların yazarıdır.
11 yıl önce 1.750.000 liraya aldığım simyacı kitabının yazarı. şu sözleri unutulmaz:
-bazen işi oluruna bırakmak, ilişmemekten iyidir.
-sözcüklerin ötesinde bir dil var.
-kimse bilinmezlikten korkmamalı, çünkü herkes istediği ve ihtiyaç duyduğu şeyi ele geçirebilir.
-sabırsız olma! yemek zamanı gelince yemeğini ye; yürüme zamanın gelince yürü.
benim gözümde pek de değeri olmayan bir yazardır coelho. kitapları çok satar, çok okunur; insanlar çok etkilendiklerini söylerler kitaplarından. hepsine saygım var, olmak da zorunda zaten. lakin bence boştur kitapları. insanlara umut verir, güzel hayaller kurdurur; o hayallere nasıl ulaşacakları konusunda ise sadece inanç ve kader der coelho. tepkili olduğum konu ise kuran' ın tevekkül inancını eleştirip sonrasında bu tarz yazarlara hayran olanlaradır yalnızca. onun dışında insanları kitap okumaya yönlendiren herkes saygıyı, takdiri hak eder benim gözümde.
gelip geçici hayaller kurdurmayı becerse de; kitaplarını okunur kılıp,kendine doğru çekmeyi başarılı bir şekilde gerçekleştiren yazardır.
çoğu kez çıkışını bulmakta zorlandığım sorunlarımın yol göstericiliğini de yapmıştır.
simyacı on bir dakika portobello cadısı piedra ırmağının kıyısında kitapları ile kendini bana sevdirmiş ama son aldığım kitabıyla bu etkiyi üstümden silen bir yazardır kendileri. kitabın üstündeki kocaman paulo coelho yazısına ve türk kızı hilal hikayesine aldanarak aldığım elif kitabındaki reankarnasyondan bahseden elif diye bişeyden bahsetmiş anlatamamış ve okuyucuyu sıkmış bi yazardır.
simyacı,veronica ölmek istiyor ve son olarak okuduğum brida adlı kitabıyla sıkmadan, bıktırmadan yazdıklarını okutan yazardır coelho. severek okurum kendisini.