oruç tutmak sadece yemek yememek değil gözü, dili ve nefsi haramdan sakınmaktır. tamam küçük enişte müslümanlıkta sadece oruç tutmayı anlayamadı isen eğer ibadetlerini yerli yerinde yap.
açın halinden anlayıp açlara yapılması gereken yardımı daha büyük bir istekle yapmamızı sağlaabilir mi?
ayrıca fantezi kurmaya gerek ömrünüzde kaç kez bir fakir ve yardıma muhtaç biri ile aynı sofraya oturdunuz ki? bundan sonra da yapasınız.
ekleme: öyle iftarda ve sahurda bi kuş sütünün eksik olduğu sofralar kurmayız. sahuru bir tas çorba ile geçirip iftarda karnıyarık gibi mütevazi yemekler yeriz. şimdiye kadar kuzu çevirme vs. gibi sofralar görmedim ben.
açın halini anlamakla alakası olmayan farz durum. nefsi eğitmektir tamamen. eğer fakirin halini anlamak olsa neden fakire de farz kılındı? tabi benim görüşüm yanılıyor olabilirim.
şuan tuttuğum şeydir. ama yarın tutar mıyım bilmiyorum. sabah çok mutlu ve coşkuluydum. ama saatler ilerledikce niye oruc tutuyoruz lan biz demeye basladim. sorguluyorum baya da. açların halinden anlamak nefs terbiye etmek vs vs bunlari bir kenara birakip isin ozune bakalim. oruc tutmak bir ibadet mi. evet. iki ezan arasi yemek yemeye izin veren bi buyrugu ne kadar ibadetten sayabilirim bilmiyorum.
mesele aç kalmak değildir görüyoruz ki ibadetin özünü bile kavrayamamışız arkadaş. hayır bir ay aç kalınca, anam ben aç insanın halinden anladım deyip normal zamandan fazla mı yardım ediyorsunuz allah aşkına aç kalan insanlara. ben görmedim öyle bir şey, yapana da rastlamadım henüz.
of ya bugünde bir aç kaldım anladım açın halinden, valla şükürler olsun aç değilim, karnım doyuyor mantığında olmak kadar iğrenç bir şey daha olamaz herhalde. zira gördüğüm olay tamamen bu. aç kaldık açın halinden anladık ama yardım etmiyoruz şükredip geçiyoruz. genel olay buysa ölmüşüz ağlayanımız yok. kendinden daha kötü diye bir insana bakıp şükretmek herhalde bu dünyadaki en acınası davranıştır. buysa mantığımız hiç boşuna aç, susuz kalıp kendimizi kandırmayalım bilader.
amaç açın halinden anlamaksa daha mantıklı yolu var bunun. misal zekat gibi belli kriterler altında her gün yemeğimizi yiyelim ancak bir ay boyunca bir fakirin karnının doymasına vesile olalım. kaldı ki bu daha mantıklı değil mi? en azından bir garibanın karnını doyurmuş oluruz. neden aç kalıp kendimize zulmedelim.
oruç tutmanın mantığı nefis terbiyesi olsa gerek. sabahtan akşama bir şeye dirayet göstermek, günahtan sakınmak olsa gerek. aç, susuz kalıp akşam mis gibi sofraya yumulmak olmasa gerek. yani aç kalıp karı kız kesmeye devam edilecekse mesela hiç gerek yok lan aç kalmaya. sonuçta nefsin seni istediği tarafa bir güzel çekiyor, gereksiz yere yemiyorum ben ayağı çekmeyelim yaratıcıya.
ha bu bağlamda bakınca hiç değilse yılda 30 gün nefsi terbiye etmek mantıklı oluyor. yoksa yılın 11 ayı israf eden, aç insanları düşünmeden rahatça fosur fosur uyuyan insan için yaratıcı, ''bunlar 11 ay hiç kimseyi düşünmüyor, gel bir ay şunları aç bırakayım açın halinden anlasın'' demez herhalde.
dip not: benim düşüncem bu yönde onu da söyleyeyim doğru yanlış bir tarafı vardır öbür türlü aklım hayalim, mantığım pek almıyor.
edit: eksi veren arkadaşlar vermeyin demiyorum hobi olarak yine verin ama varsa başka bir sebep aydınlatın da öğrenelim.
evdeki herkes tutunca tatlı bir heyecan oluyor lakin tek başına tutunca insan kendini öteki gibi hissediyor.Maneviyat olarak insanı rahatlatsa da baş ağrısı canından can alıyor.
şamanizmde nefsi köreltmek ve şam olmak için aylarca dağlara çıkılır ve aç susuz beden terbiye edilirdi. türker müslüman olup anadoluya geldiklerinde müslümanlığı bilmeyen şamanlar oruç tutan türkleri görünce siz napıyorsunuz diye sorar. müslüman türkler nefsimizi köreltmek için oruç tutuyoruz derler.
şaman türklerin cevabı nettir.
-sabah akşam yemek yiyorsunuz buna ibadet diyorsunuz.
her türlü ibadet tevazu ehli olanlarda tevazuyu
kibir ehli olanlarda da kibiri arttırır.
oruç tututtuğu ya da namaza başladığı için kibirlenen insanlara denk gelmiş biri olarak söylüyorum. ibadetler önemlidir ama bazılarında ters tepebiliyor malesef. oruç tutarken, tutmadığı zamanlardan daha çok günaha girmeyi başarabilenler çoktur.