mezun olmama aylar kala ciddi ciddi düşünmeye başladığım olay. hiç mezun olasım yok. tabi ki bir gün mezun olucam ama bir yıl daha okuma isteğim mezun olan arkadaşlarımın halini görünce daha da artıyor. iş hayatının bir yere gittiği yok. 65 yaşında emekli oluyoruz. o yaşa kadar yaşayacağımın garantisi bile yok. şu üç günlük dünyada biraz daha hayatın tadına varmak istiyorum . ilk üniversite yıllarımda nefret ettiğim okul şimdi beni hayata bağlayan şey oldu. hala biraz kararsızım. biraz yüreklendirilmeye ihtiyacım var gibi. bu vizelerden sonra bu kritik kararı vermek zorundayım.
Genellikle maddi olarak aileye bağımlı olduğumuz için belli bir yaştan sonra yani üniversitede son sınıfa gelip arkadaşların mezun olurken senin hala diplomayı alamayıp hala derslerle uğraşıyor olman insanı üzmekte olan ve bir an önce kendi paranı kazanabilmek işin mezun olmaya çalışmana sebebiyet veren sorun.
okul bittiği sürece önemsiz bir ayrıntıdır. okulun bitiş tarihi değil bitmesi önemlidir. bitirsen de zaten iş bulmakta zorlanacaksın. zaten zamanında bitiren de ancak yüzde 35 - 40 değil mi ?
Minibüs yolundan (okula giden en kestirme yol) aşağı inersem minibüsle inen arkadaşlara görünürüm. işte bunun için daha uzun bi yoldan okula giderim. Hoop konu yine geldi fakirliğe.