neden insanın hayatta sahip olabilceği veya hiç olamayacağı en ender duygulardan biri olan sevdaya, kara sıfatı koyarlar hiç anlamam...
acı verdiği için mi?
belki...
ama ben yine de sevdama kara sıfatını yakıştırmam... yakıştıranlar, sevdalarını karartmaya devam edenler...
türk sanat müziğinin o dinginliğini hissettiren ama aynı zamanda hüznünü de yansıtan en güzel parçalardan biridir. türk müziğinde sanat müziğinin yeri özellikle güfteleriyle çok farklı bir boyuttadır. bugün 60 ların pop şarkıları nadir söylenir, hatırlanırken, türk sanat müziği şarkıları günümüze kadar o tazeliğini, demlenmişliğini korumakta ve değerini her geçen gün artırmaktadır.
bir çiftlik sahibinin kızıyla, birlikte büyüdükleri kahyanın oğlunun bir kara sevda öyküsünü konu alan, 1955 yapımı siyah beyaz türk filmi. yönetmen ve senaryo seyfi havaeri, oyuncu kadrosu muhterem nur, erdoğan öker, münir ceyhan, nuri genç bulunmaktadır.
aslında bilmediğimiz bir kelime grubudur.
şöyleki sevda süveydadan türemiştir, sevgiyle alakası yoktur. yani sevda zaten kara demektir, sonuçta oluşan kelime grubu: kara kara olacaktır.
içini çekiyor kahveci, sigarasını hırsla küllüğe bastırıyor.
kalkıyor son cümlelerini söylüyor.
-kız bu hıyara aşık olmuş. bütün hikaye bu. ama aşk dediğin nedir ki?
postacı:
-nedir?
kahveci gülümsüyor, hafifçe eğilerek
-muhabbet iki başlı olacak arkadaş. tek taraflı oldu mu sakat. kara sevdaya girer.
-çaresi?
hikmetli bir söz söylüyor kahveci;
-ya tahammül, ya sefer!
onca zamandır dinlediğim neredesin firuze filminin müzikleri arasındaki kara sevda şarkısını özlem tekin söylüyormuş. * itiraf gibi oldu ama çok güzel söylemiş lan.
not: insan hiç mi merak etmez. aynı derlemedeki sabır şarkısını bile daha çok benimsemişim. *