zamanla ailenin eczacısı konumuna gelmenizi sağlayan bağımlılık.
- yeğenim benim mide fena yahu, sen de vardır bana uygun bişeyler
- ah canım ya benim omzum tutuldu heralde, bir kas gevşeticisi vardır sende versene
- yavrum ben üşüttüm herhald bana bişeyler ayarlasana ordan...
kendiniz gibi birkaç arkadaş daha bulmanızın akabinde birbirinize ilaç ikram etmenizle taçlanacak alışkanlıktır.
ayrıca artık ilaçları rengine ve şekline göre değrlendirecek; rengini beğenmediğiniz ilacı yutmazken, rengini beğendiğiniz her hapa sahip olmak isteyeceksiniz.
size ilacından ikram etmeyenlere küsecek "ne kadar da cimriymiş." gibi yakıştırmalarda bulunacaksınız...
ilaç yutmadan geçen her öğün sizin için anlamsızlaşacak çevrenizdekileri ilaçlarınızı saklamakla suçlayacaksınız...
madde bağımlısı olmakla ilgisi yoktur. hallice dememiz söz konusu olamaz.
reçete karşılığında bir ilaç kullanıyorsa insan, yani buna ihtiyacı varsa, buna zaten bir uzman karar vermiştir ve hayatını güzelleştirmek için yapar.
ötekiler kısadan intihar ediyor, madde bağımlılığı intihardır.
o yüzden yanlış konuşmalarla insanlara, özellikle yaşça küçüklere yanlış örnek teşkil etmemek lazım.
yani antidepresan veya metilfenidat kullanmak zorunda olan kardeşlerimiz asılsız ve bilinçsiz iddialara uyup ilaç içeceğime esrar içerim, hem doğal falan gibi salak salak düşüncelere kapılıp madde bağımlısı olmaya yer aramasınlar.
unutmayın ki kullananı da satanı da siker bu işler. ayık olun. ayık olmak iyidir.