ideal evlilik ilişkisi, her iki insanın da yaşamını sürdürmesi için bu ilişkiye muhtaç olmadığı zaman kurulandır. Biriyle tam bir ilişki kurabilmen için önce kendinle ilişki kurabilmelisin. Eğer kendi yalnızlığımızı kucaklayamazsak, inzivaya karşı kalkan olarak başka birini kullanırız. Yalnızca bir kartal gibi yaşayabilen insan, kimsenin kendisini seyretmesine ihtiyaç duymadan başka birine sevgisini verebilir.
Nietzsche Ağladığında
Karşı kıyıya köprü kurmaktır ideal evlilik, bütünleşmek tamamlanmaktır...
Sırtından büyük bir yük, koskocaman bir çuval, boyundan büyük... zorla değil, gönüllü omuzlanış hayatı, inançla bazen tozlu topraklı yollarda düşe kalka yol alan iki kişi... yolun bir yerinde kendi gibi yorgun ve terli bir diğerine rastlar. yükü yüküne benzer, sevinci sevincine kederi kederine bakarlar, benzer sözlerle teselli olurlar, ellerindeki çıkında benzer azıklar vardır. dayandıkları asa mucizeli, aynı yıldıza bakarak yol aldıklarını anlarlar. hastalıkta sağlıkta, varlıkta yoksullukta, iyi günde kötü günde o iki nefesin nefesini, yürek atışlarını hissetmesidir.
sevgili olabilmek için çok iyi derece de arkadaş olabilmeli birbiriniz hakkında gerekli duyguları fikirleri tam olarak hakim olmak gerekir. arkadaş olmayı beceren insanlar çok iyi sevgili hatta uyumlu birer eş adayı olabilirler. saygı ve sevgi çerçevesi dışında güven sadakat ve hoş görü ortamınında oluşmuş olması gerekir. o zaman o evlilikler ufak sartıntılar geçirse de asla yıkılmayacaktır.
Ideal evlilik yoktur. Muhtemelen de olmayacaktır. Öyle lanse edildiği gibi mutlu,huzurlu, kociskolu yaşamlar yok denecek kadar azdır. Hatta sahtedir. Artık evlilikler para,mülk, maaşın miktarına gore belirleniyor. Zengin koca avına çıkmış anneler,gelinler. Paranın sonu gelmeyecek mi ?
birbirini olduğu gibi seven ve bireysel yaşamına saygı duyan çiftin yapabileceği evliliktir. aşırı kıskançlıklardan, boğaz sıkan müdehalelerden uzak yaşanır. sosyal bir hayatla desteklenir.