erik yeşili düştü

entry1 galeri0
    ?.
  1. Özel Arabul'un şiirinin ismidir:

    Biz ilk ağızı topladık
    Koyunun iri sıcak memelerinden
    Toprağa tütünün yumuşağını
    Suyun köpüğünü taşıdık.

    Bütün orman çillerini döktü yaprağa
    Biz iki ırmağın arasından
    Biz mezopotomya'dan
    Uzandık sevmeyi aşeren sunaklarımıza
    Gelinlerimiz kurnalarda yuğdular sevinçlerini
    Bebeleri taşıyan hasatlarıyla
    Uzun saçlarında gözboncukları dizili.
    Kokulu kınaları sıvadılar el ayalarına
    Gökyüzü genişledi hem de hiç eksilmeden
    Erik yeşili düştü gülüşlerine
    Ve kayısı gülünün sarı tazeliği.
    Dokundular parmaklarıyla doğanın arılığına
    Büyüdü yalnızlık, büyüdü özlem taşkınlığı
    Bir tanrıça derken binlerce göz verdiler
    Çırpınan kollarında yurtlarının soluğu
    Koyu kırmızı bir güneşti uygarlık.
    Aç bir hayvan gibi bakıyor dünyaya
    Ve kayısı gülünün sarı tazeliği.

    Çelikten zorlu, yüreklerdi orası.
    Sözler ısıttı bizi,
    -Ama düşünce daha aydınlık değil-
    Kaba ipliklerle bağlıydı duyarlığımıza.
    Tanrı yalnızca bir savaşçı,
    Ayağının tozunu silkmeden
    Hızla ilerledi mersin ve sakız ağaçları arasından,
    Vermek için sevginin eline en güçlü silahını.
    Ellerinde yanan çıralar
    Süslü genç kızlar ve delikanlılarla
    insanoğlunun kendini beğenmiş tüm erdemleri
    Kutsallık, inatçılık ve yiğitlikle
    Uzak, çok uzak ataları uyandırdılar.
    Kapkara kıllı bir korkuydu artık yaşamlarında
    Kendi seslerini tanıyamadılar.

    Uyurken içimizde ne kapılar açılır
    Ne kanatlar biten omuzbaşlarımızda
    'Uç uçabilirsen, uçmazsan parçalan'
    Diye haykırır kartal
    Kayaların üstünden yavrularına.

    Az az konuşmayı öğrendik,
    Kıpırdatmadan dudaklarımızı.
    Aslan ancak böceklerden çekinir
    Fırsat vermemeyi sınadık çoğalmalarına.

    Tanrıların en eskisi, en soylusu ateş
    Genç vücutlardan kusacak alıvlerini
    Geri gelmesi için iyilikle erdeme yol açmada

    Egeli genç bir adam altın ibrikten su dökt
    'Bütün kötülük ve horlamalar boşuna değil artık,
    Uyanması şart oldu öfkelerimizin,
    Ölümsüz bir soluğa karışıp gider insan
    Bulduysa ülküsünü' diyordu genç yüreği.

    Böylece sunduk yaşamı en büyük ustanın eline
    Ruh özgürlüğü ve düşünce duruluğu için zamanı
    Çekidüzene verdik önce, korkuyu arındırdık.
    Küçük bir toplulukla, oynattık yerinden
    Büyük yığınları
    yeniden doğmak için kurtulan amaçlarla.
    Yaşayamaz güvenemeden,
    Acı bizim kanımızda o yüzden
    Büyük gücümüz var, örneğin bayrak yaparız bir adı
    Gitgide aydınlanır sevi;
    Erkek kadınla, Tanrı ruhla kaynaşır
    sevi ve özgürlüktür tansığa açılan kapılarımız
    Onur ya da utanç bize bağlı
    Çok ağır da olsa özgürüz
    Ve insanız biz.
    0 ...
© 2025 uludağ sözlük