aşk....kim, kaç kez dünyaya tekrar gelirse gelsin seve seve olmasada bu hatayı yapacaktr kardeş.insanoğlunun doğasında var.her defasında bu son diyip bi süre sonra gene aynı hata yapılır.cennette ne diye huri var ki zaten.orda bile aşk var çünkü.o heryerde.kaçamazsın kardeş..
bir cok baskente gidip 717ye yakin sehri gezmis olmak, zevk veren bir cok seyi yapmak( rafting, kokain, mantar yemek, parasutsuz atlamak) sonrasinda durulup, dizini kirip oturmak isteyince olmuyor, hersey anlamsiz geliyor.tekrar dunyaya gelsem kesinlikle bunlardan uzak dururum.
not: yurtdisina falan cikmadim, hatta bati olarak gittigim en uc sehir yozgat. zevk olarak yasadigim deneyimse kapida cocuklarla top oynadiktan sonra, balkondan atilmis sigaralari toplayi, arka tarafta heyecanla onlari icmek (bkz: kebo) bi de kizlarin sacini cekip kacmak.
eğer yeniden başlayabilseydim yaşama,
ikincisinde daha çok hata yapardım
Kusursuz olmaya çalışmaz, sırt üstü yatardım.
Neşeli olurdum ilkinde olmadığım kadar.
Çok az şeyi ciddiyetle yapardım.
Temizlik sorunum olmazdı.
Daha çok riske girerdim.
Seyahat ederdim daha fazla,
Daha çok güneş doğuşu izler,
Daha çok dağa tırmanır,
Daha çok nehirde yüzerdim.
Görmediğim birçok yere giderdim
Dondurma yerdim doyasıya,
Ve daha az bezelye.
Gerçek sorunlarım olurdu
Hayali olanların yerine.
Yaşamın her anını gerçek ve
Verimli kılan insanlardandım
Yeniden başlayabilseydim eğer,
Yalnız mutlu anlarım olurdu.
Yaşam budur zaten.
Anlar, sadece anlar.
Sizde anı yaşayın!
Hiçbir yere yanında
Termometre, su, şemsiye ve
Paraşüt olmadan gitmeyen insanlardandım ben.
Yeniden başlayabilseydim
ilkbaharda pabuçlarımı fırlatır atardım,
Ve sonbahar bitene kadar.
Yürürdüm çıplak ayaklarla
Bilinmeyen yollar keşfeder,
Güneşin tadına varır,
Çocuklarla oynardım, bir şansım olsaydı eğer.
Ama işte seksen beşimdeyim
Ve biliyorum ölüyorum...*