unutmasın diye buraya da yazayım; tavla müsabakası sözü var. pek de havalı. hıh.
selpaklar benden, silecek göz yaşlarını.
bak bak yine havalı.
kazanınca sevinç gözyaşları dökermiş.
yok yok...
sağ elinde, ipini bileğine geçirmiş el çantası, sol koltuk altında mürekkebi hala kurumamış milliyet gazetesiyle boğazın martılarına ekmek atan memur edasıyla kalkacak masadan. *
"telefonuna arada bir baksın, hatta bakmakla kalmasın mesaj falan atsın, mümkünse beni ihmal etmesin" tavsiyelerinde bulunmak istediğim yazar, yazardan öte sevilen insan, ondan öte.. ötesi mi var daha? eyelinerını ellerimle çekeceğim o güzel göz kapaklarına, beraber gideceğiz istanbullara, ankara'yı birlikte keşfedeceğiz. birlik olup melankoliki çıldırtacağız daha. of sözlük of, yapılacak çok şey var bu insanla, hele bi elime geçirsem! *
eğer herkes görebiliyorsa nasıl kişisel bu diye sormak istediğim yazar.madem ki kişisel niye herkes görebiliyor herkes görebiliyorsa artık kişisel olmaktan çıkmamış mıdır? açıklama bekliyorum kendisinden.
kendisini iyi tanıyorum ama şu sözlükte değil de gerçek hayatta daha çok görüşebilsek dediğim yazardır.
hep böyle fakültenin ana binasındaki merdiven köşelerinde olmuyor canım.
o yazmıyor adeta büyülüyor yazarı.iki seneden sonra sözlüğe ilk giriş yaptığımda onun bir entrysini görmemle sözlüğe bağlanmama da bir miktar vesile olmuştur. ailecek ilgiyle takip ediyoruz. **