diyaliz tedavisi gördüğüm dönemde diyalizin son 5 senesinde depresyondaydım. dindar insanların teselli cümleleri akıl ve mantıktan yoksun olmasının gerçeğine varmam.
bir örnek "eyüp gibi sabret".
kutsal olarak ifade edilen kitapları okumaktır. aslında özgürce düşündüğü an bile deistliğe direkt geçişte yapılabilir. kitapları okumasına bile gerek kalmaz. ama en azından kitapları okuduğunda sadece kendini değil etrafındaki diğer kandırılmışları da uykularından uyandırabilir sahip olduğu bu bilgilerle.
Sonsuzluğu saçma bulmak, bunun dahilinde cenneti ve cehennemi reddetmek.
dinin insanın kendisi seçtiği değil doğduğu aile ile geldiğini fark etmek.
Hristiyanlara göre bir insan hristiyanlığı seçmez, isa bunu seçer. Eğer isa seçiyorsa cehennemin olmaması gerekir.
Müslümanlığa göre yedi kat cennet yedi kat cehennem var. Bir müslüman ne kadar günah işlerse işlesin temizlendikten sonra cennete girebiliyorken bir ateist ne kadar iyi olursa olsun asla cennete alınmaması yanlıştır. Hadi ateist beni inkar etti dedin tamam, ibrani dinlerinden ya da monoist olan başka kimseyi kabul etmemek niye?
Ha bir de çok komiktir; eğer bir ateist yeterince iyi olsa müslümanlığı bir şekilde nasip edermiş . Ulan zaten amaç bu değil mi neden herkese nasip etmiyor? Cehennemi yaptık boşa gitmesin olayı mı?
Kimse nerde nasıl doğacağını bilmiyor ve türkiyedeki müslüman kendini rab beni seviyor müslüman ülkeye verdi dediği gibi başka bir ülkede katolik bir ailenin kızı kendisinin şanslı olduğunu sanıyor. Yahudilere değinmiyorum götünden ballılar onlar.
Bize verilen dini kabul edip yaşantımızı ve karakterimizi buna göre şekillendirmemizi istiyorlar ve bununla yaşıyoruz uzunca bir süre.
Öte yandan beynin yapısı, organların incelikleri, evren, duygular ve hormonlar, iç sesin varlığı bile mucizevi geliyor. Bunun kendi kendine var olduğuna inanmak çok güç, mutlak bir tanrı olduğunu düşünmekteyim.
işbu girdi uzar uzar devam eder bu yüzden burda kalınması yeterlidir
zaman sonrası edit: artık tanrının var olabileceğini düşünüyorum, mutlak değil.
deistlik, tanrıyı bilip inanmama durumudur. bireyin deist olma sebeplerinin temelinde din satan politikacıları peygamberlerle eşdeğerde görme yanılgısına düşmesidir. öteki sebeplerden biri ise "neden hasan, yossi veya stavro değilde de isa ya da muhammed" gibisinden düşünce üretmesi akabinde dini kitaplardaki çelişkili ifadelerin bulunduğunu iddia etmeleridir. elbette herkese saygı duyulmalıdır fakat iyi araştırılıp okunmadan böyle durumlar olabiliyor dedirten başlıktır...
not: mühim olan peygamberler değil peygamberlerin kim ve hangi dönemde gönderilmeleridir...
islamiyeti araştırmayıp ''benim dedem/babaannem hacı yeeaaağğ'' tarzında müslümanlık yaşayan kişinin ergenlikteki o popüler kültüre uyum sağlamak için şimdiye kadar hiçbir yazı okumamış gözlerinin ilk okuduğu yazıların deizm makaleleri olması sonucu kişinin beyninde ''WHOAAA O.o'' tepkisine yol açması ve düşünmeden kabullenmesidir.
Ateistlerin evrenin nasıl yaratıldığı teorisini geveledikleri an ,
Oysaki o düşünmüş ve anlamıştır.Ama islam zırvalıklarına inanmıyordur.
Kendi kafasında vardır bitane ,
O yukarda ben ise aşağıdayım herkez kendi işine baksın tavrıyla ilerlemesi gerekir.
1-2 yarım akıllıya bakmamalıdır.
dinin saçmalık ve insanları belli kalaıplara sokan bir zımbırtı oldugunu düşünüyor ama bu kadar şeyin dünayanın, evrenin nasıl işledigini çözemiyordur.
deist birey tanrının varlığına inanıyordur ama din tanımıyordur. din tanımıyor ama tanrı külfetinden de tam olarak kurtulamıyor demektir yani aslında tanrıdan korkuyordur.
alttan alta, derinden derine dini reddettim ama bir sakatlık olmasın korkusu vardır. deist insanın bilinçaltının bu şekilde olması kuvvetle muhtemeldir.
bunun nedenleri ise alınan din egitimi, aile, toplum ve sosyal çevredir.