bazen film gibidir. bazen film biterkendir. destansı bir hikâyenin anlatıldığı filmin kusursuzluğu içinize işler. ve bir kahramanın hayatı biterken, her şey biter. bir yaşam yaşamış kadar olursunuz, filmin ruhuyla. sinemayı bu yüzden mi sevmeli, bu yüzden mi sevmemeli? özdeşleştirmek kötü bir şey değil. değil.