Hep özendirdim ama bisikletin alındığı ilk yıllarda alamazdım.Hayır boncuk mu çok pahalıydı ben mi çok fakirdim anlayamıyorum.Ama sonra aldım bırakır mıyım hiç.
Tekerlek döndükçe boncukların çıkardığı o sesi çok severdim.
Renkli yıldızlardan da almıştı abim, onlardan da vardı bisikletimde.
Bunlara ek olarak kırmızı bir kornam da vardı.
Düşüncemin olmadığı, hayatın rölantide olduğu zamanlardı. Güzel günlerdi.
tekerlek her döndüğünde tıkır tıkır ses çıkarırdı bunlar. mavi, kırmızı, yeşik, beyaz, siyah vs.. bir sürü renk çeşidi vardı. alırdık paketler halinde, özene bözene yerleştirirdik tekerleğe. onlar o sesi çıkardıkça, ses güzelleşsin diye daha hızlı çevirirdik pedalları.
afili mahaLLe çocukLarı'nın bisikLetLeri üzerinde denedikLeri şey.. bu boncukLar iLe bisikLetLerini daha güzeL kıLmaya çaLışırLardı.. boncukLar'ın yanında birde bisikLete anten takarLardı bu afiLiLer.. ne işe yarayacaksa artık..
hep özendiğlm ama bir türlü yapamadığım eylem.
Benim hiç bisikletim olmamıştı ama hep arkadaşlardan bi tur isterdim. Rengarenk boncuklar dizilirdi tekerlere. Bir gün olursa diye nasıl takacağımı bile düşünmüştüm bir de ya.
metal jantlı bisikleti olmayan çocukların pek tadamadıkları duygudur bu. boncuklar plastik janta takılır ama ses alınamaz. sinirler oldukça bozulur ve "mına kodumun babası..."