kaybedecek hiçbir şey yok gibi hissetmek

entry24 galeri
    1.
  1. cemal süreya ne diyor? ne diyor cemal süreya?

    hiçbir şeyim yok akıp giden sokaktan başka
    keşke yalnız bunun için sevseydim seni...

    bir tür hastalık aslında "kaybedecek hiçbir şey yok" gibi hissetmek. birtakım sebepler var bu hastalığın başa gelmesi için. ne mesela? düşünün, herkes hayatının bir döneminde hissetmiştir bu duyguyu herkes bilebilir o yüzden.

    kaybedecek hiçbir şeyim yok...

    benim olan hiçbir şey yok...

    uzun süredir düşünüyorum birtakım psikoloji kitapları karıştırdım bu duygu yüzünden. diyorum ki "ben ya ben olum ben lan nasıl hissetmişim böyle şeyler"...

    neyse efendim diyorum ya işte var sebepleri.

    mesela ergenlik diye bir şey var dayımın "bir de ergenlik çıkardılar şimdi bizim zamanımızda yoktu böyle şeyler yaşıyorduk gidiyordu işte" diyebildiği olgunluk döneminde kullanılacak zekanın çocukluk sonra en fazla geliştiği dönem bu ergenlik. ama önemli nokta bu değil tabii...

    herkes 17 yaş aşkını düşünsün mesela...

    düşünün...

    düşündünüz mü?

    diyor ki kitaplarda 17 yaşında insan karşı cinsinden en çok kimi düşünüyorsa ona aşıktır. anlayabilip anlayamaması kişinin aşka bakışına ve bulunduğu durumun koşullarına bağlıdır. sonrasında ömrü boyunca 17. yaşının aşkını arayacaktır. bunu kabul etmişse açık açık arayacaktır eğer etmemişse kendi bile farkında olamayacaktır bu arayışın.

    yorumum nedir peki?

    17. yaşın össye hazırlık dönemi olduğunu düşünürsek 17 yaş gençlerinin bir bölümü sınava hazırlanıyordur ve bunu farkedecek durumda değillerdir. hele üniversiteye bir kapağı atalım da orada ne kızlar/erkekler vardır düşüncesindelerdir...

    diğer bölüm össye falan çalışmıyordur. umurlarında değildir zaten. ergenliğin başlarından beri 11/12 yaş kız/erkek kovalamışlar ya da kur yapmışlardır. 17. yaş aşklarını o arada farkedemeden yitiriverirler. yitirdiklerini anladıkları anda "ulan bu sefer öncekilerden çok koydu neden ki la" diye bir ses yükselir içlerinden.

    cevabı da kendileri verirler.

    "büyüyoruz lan"

    18-20-25-30 ve bilimum yaşlarda hiç o 17. yaştaki kadar koymadığını farkettiklerinde iki cevapları vardır

    1)o zaman ilkdi ondan öyle olmuştum herhalde (kızlar için de erkekler için de aynıdır)
    2)hayat kısa değmez bir kıza abi öğreniyoruz yavaştan (kızlar daha yumuşatılmışı)

    evet efendim bu kadar ergenlik açıklamasından sonra gelelim "kaybedecek hiçbir şey yok gibi hissetmek"e

    en çok ergenlikte 17. yaş ve civarları döneminde hissedilirmiş. neden acaba?

    toplumsal tabular; oğlum/kızım bırak şimdi erkekleri/kızları hem ayıp günah daha yaşın kaç?

    bireye yüklenen sorumluluk; oğlum/kızım derslerine çalış bak senin için çabalıyoruz bu kadar...vs.vs.vs

    17. yaşını ıskalamış birey "hiçbir şeyim yok ulaaan" diye düşünüveriyor sonra. ya da bir çift için 2 kişi gerekiyor haliyle biri buluyor o kişilerden ama öteki bulamıyor bulanı.

    sonra benim gibi ehliyetsiz halde araba kullanıyorsunuz mesela ne de olsa kaybedecek bir şey yok ya abanıyorsunuz gaza. sonra aklınız başınıza gelince yemin ediyorsunuz ehliyetsiz araba kullanmayacağınıza sonra korkup ehliyet alamıyorsunuz vs. vs. vs...

    derim ki 17. yaş önemli. bırakın kulak vermeyin size söylenenlere. herkes bir şey söyler çünkü o dönemde. anne, baba, dershane hocası, okul hocası, en yakın arkadaş. cevabınız çok basit olsun;

    siktirin gidin bir daha bu yaşıma girmeyeceğim...ciddiyim...

    siz bulun aşkınızı ve sevin ve hiçbir zaman hayatta hiçbir şey olacağınızı düşünmeyin. herkes kendi hayatının başrolünü oynar. oynayın. repliklerinizi unutun bazen, bocalayın, yorulun, ağlayın ama oynamaya devam edin. sakın atlamayın sahneden aşağı. unutmayın show must go on. sizin kaybedeceğiniz şey sizsiniz...
    22 ...