hoşçakal

entry380 galeri video4 ses1
    166.
  1. Tanırdın beni sözlerin ağzımdan
    boşa çıkmadığını bilirdin ve inanırdın bana.
    O gün söylediğimiz bütün kelimeler kurduğumuz bütün cümleler
    aklımda.Senin de kuvvetliydi hafızan benim gibi...Ben unutmadım hala ama
    sen unuttun besbelli.
    Hani yıldızlar parladıkça gökyüzünde çocuklar güldükçe nedensiz
    bitmeyecekti umut? Asla çökmeyecekti üstümüze zifiri karanlık?
    Hani her daim türkülerin olacaktı söyleyecek şiirlerin olacaktı
    okunacak ve anlamı olacaktı yaşadığın her saniyenin? insanlar var
    oldukça ölümsüz olacaktı sevgi aşk ve sanat?
    Hani bilecektin değerini anların; her doğan günle yenilenmiş her
    batan günle biraz daha zenginleşmiş olacaktın?
    Hani her gece eninde sonunda varacaktı sabaha?
    Hani azimli ve kararlıydın; kendini insanları ve hayatı tanımakta?
    Bütün kitaplar okunacak şarkı sözlerilar dinlenecekti; üstünde yatılmamış
    çimen zirvesine varılmamış dağ kalmayacaktı dünyada?
    Hani bir keresinde bir ağacın dalına tünemiştik birlikte güneşin
    batışını seyrederken söz vermiştin bana insan olacaktık önce...Nasıl diye
    sorduğumda ahlaklı yaşayacağız demiştin ama her şeyden önce
    seveceğiz...Neyi diye sormuştum ilk olarak güneşin batışını seyretmeyi
    demiştin susmuştuk saygıyla ve tadına ilk o an varmıştık sevmenin.
    Hani bilirdin güzele ulaşmak için dayanılmaz sancılar çekmek
    gerektiğini gülmeyi hak etmek için önce ağlamalı insan derdin.
    Sevilmeyi beklememeli sevmek için ve almadan verebilmeli.
    Hani anlamsızdı hayata küsmek başına gelen kötü şeyler yüzünden;
    insanla birlikte var olmuştu acı ölüm ve keder, işte bu nedenle
    sevmeliydik dört yanı kötülükle kuşatılmış insanı derdin.
    Hani inanacaktın insana her yardım isteyene uzanacaktı elin
    haklının avukatı; mazlumun koruyanı olup ta zalimin celladı
    olmayacaktın?
    Hani mal mülk para ile gözleri kamaşan miyop yüreklere rağmen
    kesmeyecektin ümidini insandan?
    Hani yaşamaktan vazgeçmek bir anlamda ölümden; sevmekten vazgeçmek
    kendinden vazgeçmek demekti; kalakalmak ortada bir hiç olmak...Hani
    vazgeçmeyecektin?
    Hani bir kere sevecektin; içten bir gülücüğe anlayışlı bir
    bakışa dünyaları verecektin?
    Hani hiç terk etmeyecektin beni? Hani sen hep saf ve temiz
    kalacaktın el değmemiş; sadece ben büyüyecektim? Hani ben seni
    akılsız bırakmayacaktım sen de beni yüreksiz?
    0 ...