bugüne kadar gördüğüm bütün çizgi filmlerin bir mantığı ya da nasıl desem, kurgulanışında bir mantık vs varken bunda hiçbirini göremiyordum, buna rağmende nasıl sevilirdi. her sabah 9da kalkıp buna bakan komşu çocuğu sayesinde bende baya bir bakmıştım, ne bulundukları mekan neresi belli. uzay desen değil, dünya desen değil, ahiret? onuda sanmıyorum pek günlük güneşlikti. içindeki şahıslar desen ayrı bir konu, dünyalı değil uzaylı değil insan değil hayvan değil. bunlardan herhangi birine benzetemiyorsun bile. en azından bi şirinlerin mavide olsa insana benzeyen çok yönleri vardı.
(bkz: telatabirlerin veda zamanı)