yol arkadaşım
gördünmü duydunmu olup bitenleri
kıskanıyor insan bazen basıp gidenleri
yalnızlaşmışız iyice üstelikte alışmışız
hiç beklentimiz kalmamış dosttan bile
korkular basmış dünyayı
şimdi bir semt adı vefa
kutsal kavgalardan bile kaçan kaçana
anlaşılır gibi değiliz
tek bedende kaç kişiyiz
hem yok eden hemde tanık
ne esaslı karmaşa
ben sana küsüm aslında haberin yok
koyup gittiğin yerde kötülük çok
kime kızayım nazım senden başka kime geçer?
benim sensiz kolum bacağım ocağım yok
bu kadın ne yaşamışta yazabilmiş bunları anlamak zor.