ahmet erhan

entry200 galeri
    114.
  1. ahmet erhan şiiri.

    Odamın ışığı yanıyor bütün gece
    Ellerimi dizlerime koyup, ikibüklüm
    bir olağandışılık arayarak
    Gördüğüm, duyduğum her şeyde
    Öylece oturuyorum:
    Güneş parmaklarını sürünceye dek
    Koyu bir karanlığa
    Bulanmış pencereme...

    Bir gece kelebeği
    Dolanıyor lambanın çevresinde
    Usuldan bir rüzgar esiyor
    Yaşlı incir ağacının dallarına yürüyen
    Sütün sesini duyabiliyorum
    Deniz az uzakta
    iç geçiriyor boyuna.

    Seninle konuşurduk baba
    Böyle gecelerde, iki bilge gibi
    Karşılıklı bakışarak
    Bazı şeyleri kavrayamasam da, dinlerdim
    Belki sen de yeni bir şeyler bulurdun geçmişte
    O dupduru yüreğini, yılların
    Unutulmuş sularına bırakarak.

    işte bir minder daha koydum yanıma
    Henüz sıcak
    Sanki yeni kalkmışsın üstünden
    Terliklerin şuracıkta, getireyim
    Çayı da ocağa koyarım istersen.

    Annemse haber bekliyor ruhlardan
    Namaz kılarak, tesbih çekerek
    Sen olsan
    Gülerdin bıyık altından
    -Ben gülemiyorum baba!
    Ama bir insanı yüreğinde duymak için
    Araya bazı kurallar
    Koymaya ne gerek var
    Anlayamıyorum, eğilip kalkmaya
    Dualar okumaya?
    0 ...