küçüklüğümde yusuf yusuf modunda seyrettiğim , küçük kızlar bahçede şirin şirin ip atlarken ortaya aniden fredy nin çıkmasıyla korkudan havaya sıçrayıp refleks sonucu " ipnenin evladı " diye tepki verdiğim , her bölümün sonunda vefatına yas tutarak içimden " gelecek bölümde ananızdan emdiğiniz sütü kulaklarınızdan çıkartıcak fredi " diyerek o yeni yetme gençlere sitem ettiğim , her çekilen yeni bölümün başında fredy nin ortaya ilk çıktığı sahnede içimden " biiiiir ikiiiiiii , ananızı dikmeye geldi fredi " diyerek neşe içinde tekerleme söylediğim , bazı geceler kabuslarıma girdiğinde sabahları kalkıp " lan biz senin tarafını tutalım sen gel bide bizi s.kmeye kalk " diye kızdığım , ama baba yüreği dayanmıyor işte diyerekten yine seyrettiğim , anlatılmaz yaşanır dediğim hayatımın en baba film serisi.