ne kadar acırsa acısın
uyandırmaz seni uykundan
yaralarım-
beni uyutmaz..
daha iyi yapmaz bu
kötü olduğuna inandığım ne varsa
ama ne yapılabilir ki başka..
bu kaçınılmaz..
engellenemez-iyi şeyler yaşamayı
ümit edeceğim günler düşlüyorum
ara sıra..
sonra fotoğraflarda
gülen yüzünü..
bu adil değil..
ben gülebilsem de sensiz
sen gülmemelisin
çünkü ben istemedim..
böyle olsun..
durup durup,
şimdi sus diyorum sana içimden
halbuki sen konuşmuyorsun
nefretimle beraber
bir delilik büyüdü içimde
al o da senin olsun..
soluk soluğa kaldım
ama koşmaktan değil
konuşmaktan değil sana-senden
kaçmaktan sanırım..
sonra gerçekten tıkadım kulakllarımı
umarım birşey söylememişsinidir.. **