bazı insanlar vardır hata bunların arasında sözlük yazarları da vardır, savundukları görüşlere, kafalarında okumadan da bir allah vergisi olarak şekillenen kalıpsal düşüncelere sahiptirler. Efendim bunlar okumazlar zaten ellerine gazate de geçerse üzerinde ekmek kesmek, çekirdek çıtlamak, üstüne oturmak için kullanmaktan öteye geçemezler. Öteye geçtikleri vakit sadece kendi magazinsel düşüncelerine atfen okudukları gazetelerin dışına çıkmazlar bu üstün yapısal davranışlarınıda kısaca ben okumam tarzında özetleyebilme yetisine sahiptirler. işte bu davranış yani kendi düşünsel kalıplarının dışında düşünememe bir nevi sığ görüşlülük sadece kendi egosunu tatmin etmekten başka bir şey değildir, okuduklarının sadece kendi görüşleri olmasını isterler, bir nevi tatmin olmadır onlar için.