hayatta tesadüf diye birşey yoktur ve yaşamı sadece mekanik birşeymis gibi algilamayi birakmaliyiz, duygular ve enerji var hiçe saydigimiz. konuşurken kaç kişinin gözlerinin içine bakarak konuşuyoruz? ruhumuzu ne kadar önemsiyor ve onun ihtiyaçlarına cevap veriyoruz?