hiçbir şekilde gurur duymadığım bir olimpiyat şampiyonluğu kazanmış güreşçi. tamamdır, çocuk kendi adına sevinir, gururlanır ama bana bir kişi desin ki ben güreşi severim, seyrederim. bazen eurosport'ta şu meşhur buz üzerinde ütü kaydırmaca oyununu bile seyredebiliyor insan lakin güreş kimin umrunda. televizyonda zap yaparken bi güreş müsabakası görseniz, bi türkün avrupa dünya olimpiyat madalyası maçı değilse seyreder misiniz?
ha şimdi noldu, 49. sıradan 34. sıraya yükselmiş türkiye. bırakın lan bu riyakarlığı, kazanan çocuk sevinsin, size ne! yarın çocuk istiklalde yürüse, "ıyy şu yobazın kulağına da bakar mısıaann!" diyecek dangalak hatunlardan "yaşasın, olimpiyatta altın aldık" diye höykürmeler duymuyor muyum, kustum ulan.