nazım hikmetin bir şiirinde şu şekilde dillendirdiği kavramdır,
ne zaman kimse aç kalmayacak
korkmayacak kimse kimseden
emretmeyecek kimse kimseye
yermeyecek kimse kimseyi
umudunu çalmayacak kimse kimsenin?
işte ben komünistim bu soruya karşılık verdiğim için.