ta fırtınayt'tan öncesinden beri , kustik a kustik dinlerdim , bazen .
şu yeni şekilden kulak ve göz vererek yeni dinledim dün gece. kaldık orada. ilerleyemiyorum. hani o sonun yaşamaya dair'e bağlanması ve halıfileks zeminler ve bekleyiş ve uyuyuş hali ay ne güzel olmuş ay ne olmuş. neredeyse bir fraksiyon oldu bu çocuklar ağırlığıyla battıkları her taşın altından çıkıyorlar.
tiyatro geçmişleri ve şimdileri de olduğundan performanslarda bunu öyle güzel çeşniliyorlar ki onlardan biri olmak istiyorsun . hani şu şarkının videosunda olay ne , tepeye yerleştirilmiş olanlara kayıtsız* bi kamera. hiiiç hareket etmiyor orda. ama bizim çocuklar minikminik kıpraşmalar içerisindeler bilinçakış serbestvuruştalar ya böyle , ah, ah. hani ışık azalıyor ya şarkının trip bölümünde , hani ekran kararmasına rağmen az buçuk da devam ediyor ya şarkı , işte orası uyku orası dinginlik. orası bu kara günlerin sonu gelir. orası orası.