neden kaybediyoruz bunu? kim kaybettiriyor? önceden hiç umursamazken bir insanın ne siyasi fikrini ne inancını ne yaşam tarzını, her şeyi ters olsa da sevebilirken herkesi ne oluyor da bu hale geliyoruz?
bir şey isteyince mesela neden pat diye söyleyemiyoruz büyüyünce? ya da neden yalan söyleme gereği duyuyoruz birilerine? neden güvenemiyoruz? birine inanmak neden bu kadar zor hale geliyor?
on on beş sene öncesine kadar "oyuncaklara bağırdım, ya da bir kenara attım. üzülmüşlerdir" diye üzülen insana o sürede ne oluyor da başka bir insanı gözünü kırpmadan paramparça edebiliyor?