fena

entry18 galeri
    15.
  1. bir seyyidhan kömürcü şiiri.

    aklının tam ortasına bir oğul düşünce babamın
    dönüp dolaşan bir fenalık gibi söylenmiş göğe
    beni suret et
    oğul diye bir uçurum diliyorum kendime

    annemin içine hüngür hüngür ağlayınca babam
    alnında oğul terleri birikince
    dünyaya bakma vaktim gelmiş
    bir sesin bir yere bakması gibi fena
    tuhaf bulaşıcı ve yapışkan bakmışım dünyaya

    akşamına razı evimizde başı dönen bir sözcük olmuş cüzam
    önce bir doğum lekesi sanılmış bu bakma halim
    günün öğünlerine çarpan bir sözcük
    kalkıp kendi kendine gezen bir sözcük
    cüzam ve fena

    bu ağaçta bir yanlışlık buldum
    bu ağaçta çok düzgün bir dağınıklık diye diye yürüdüğüm o bahçe
    kırk yıl aynı yere bakmakla edindiğim bu veba
    beni getirip getirip buraya bırakan bitkiler gibi
    alnında bir yer var
    kullanılmamış bir yalnızlık
    sanki durmadan bir çiçeğin kenarını anlatıyor bana
    avucumda nem yüzümde ateş
    kalbimde unutmak kadar feci sözler
    unutmak
    kırk yıl aynı yere bakan da unutmamış ki diğer yeri

    adının ibret sesi çarpınca kulaklarıma
    kendi bahçesinde başı dönen bir çocukluk
    altı yetim kardeş
    altı fena söz gibi iniyorum taş çarşılara
    aklım yokuş kalbimde nal sesleri

    ey beni buraya getirip getirip bırakmış şeyler
    ey aklımın tam ortasında yırtık o umman
    işte kırk yıldır fenayım aslında
    işte kırk yıldır kendimin kardeşi gibi buralarda

    buralarda
    0 ...