sürekli başkalarının hayatına dahil olmaya çalışan insanlardır.
bu korkuları yüzünden zaten yalnızdırlar ve buldukları ilk insana öyle bir tutunurlar ki gitmesine izin vermezler, karşıdaki gitmeye kalksa engel olmak için her yolu denerler. hayatlarındaki insanların yanında sevdikleri için değil kendileriyle baş başa kalmaktan korktukları için dururlar.
bu insanların korkularının temelinde kendilerini sevilmeye değer görmemeleri vardır, öyle ki kendilerinin bile sevemediği bir varlığı başkasının sevebileceğine ihtimal vermezler ve böylece yalnız kalma korkusu oluşur. bu yüzden genellikle takıntılı insanlardır.