adi bir takımdır. bazen şans bi 'hahaha' yapıyor sonra ''siktir'' deyip gidiyor işte. Lise sondayız. iddaa oynamıştık arkadaşla, 1 liraya oynanıyordu o zaman. arka sıralarda iddaa bültenleriyle takıldığımız zamanlar işte. esti birden bize, çat çat çat 12 tane maç yazdık kupona. çoğu da öğlen maçlarıydı. 1500 liraya yakın para geliyor tutarsa. neyse bitti okul, götürdük yatırdık. akşama kadarda takıldık beraberce. birden kupon geldi aklımıza, bi bakalım dedik kaç tane tutturmuşuz diye. bak bak bak bak bak, ulan maçlar çatur çutur gelmiş. bi tek monaco lens maçı var. o da 6'da başlamış. saat 7:00 civarı. skora bir bakıyoruz ki 1-0 monaco önde. büyük bir sevinçle maçı takip etmek için bayiye doğru yol aldık. tabii bizde bir rahatlama, artık parayı konuşuyoruz şunu yaparız, bunu yaparız. şu borcu veririz, kalanla avşada şöyle yaparız, konuşuyoruz yolda. dakika 90 oldu. izliyoruz ekrandan skoru. maçın olduğu sütun yanıp sönmeye başladı. evet evet, skor 1-1. sen 12 maç yaz, son maçında 90'da takım gol yesin. 1'e 1500 alacağın kupon çöp olsun. hayallerin çöp olsun...tam anlamıyla hüsrana uğradık anasını satayım. arkadaş bir şey demeden birden çıktı gitti dükkandan. bende şok geçiriyorum. artık bildiğim bütün küfürleri ettim, yetmedi beddualar ettim. yetmedi ölüm muskası yazıp monaca'ya kargoladım. ne mi oldu? sezon sonu küme düştü amına koyduğumun takımı. işte orada rahatlamıştım. oldum olası sevmem bu piçleri.