sairin gorevi

entry3 galeri
    ?.
  1. Sizler ellerinde lamba, bir şey arayanlar!
    Sizler tek silahı övendire olan çobanlar!
    Dayanın ey dağlarda, beldelerde olanlar!
    Dayanın, dayanın, ey vadilerde olanlar!

    Yeter ki her biriniz dar bir keçi yolunu
    Bir sabahın izini, bir karığı izlesin;
    Yeter ki hepinizin kara bir dalga olan
    Kıyısı Tanrı ve kuzey yeli bulut olsun;

    Yeter ki siz inancınızı eksik etmeyin,
    Yeter ki siz kıvançlıyken ya da kederliyken
    Bir çocuğa, bir yıldıza ya da bir çiçeğe
    Zaman zaman sevgi dolu gözlerle bakın;

    Yeter ki köle ya da özgür yurttaş demeden
    Her şeyde ve herkeste sevecek bir yan bulun,
    Yeter ki siz, teninizin her bir dokusunda
    Evrensel insanlığın titreştiğini duyumsayın.

    Dayanın, karanlığın ve köpüğün içinde
    Hedef çok yakında ortaya çıkacak,
    Sisin, dumanın içindeki insanlık soyu
    Bir sözcük değildir, bir bilmecedir ancak.

    Öne eğilmiş alınlarınızın üstünden
    Yeterince geceler ve fırtınalar geçti.
    Kaldırın gözlerinizi, kaldırın başınızı!
    Işık orada, yukarıda, yürüyün haydi!
    Ey halklar, kulak verin, kulak verin bu şaire!
    Ey halklar, kulak verin bu kutsal düşsevere!
    Gece alnı ışıklı olan yalnızca odur,
    O muştulayacaktır size karanlıkları,
    Delecek olan gelecek zamanları
    Açılmamış tohumu yalnız o bilebilir
    Bir kadın gibi tatlıdır erkek ve Tanrı,
    Ormanla ve dalgalarla nasıl konuşursa,
    Onun ruhuna da öyle usulca seslenir,
    Yumuşak, sevecen ve usul bir sesle.

    Çünkü O'dur bütün dikenlere karşın,
    Arzulara ve kederli olaylarla karşın,
    Yıkımlarınız içinde eğilip geleneği
    Toplayarak yürümeye devam eden odur.
    Gökyüzünün kutsayabildiği her şey,
    Ve yeryüzünün kapladığı her şey,
    Bereketli, verimli bir gelenekten doğar.
    Kökü geçmişe dayanan bütün düşünceler,
    ister insansal olsunlar ister tanrısal,
    Gelecekte de yaşar ve çiçekler açar.

    Işık saçıyor şair sonsuz gerçek üstüne
    Işık saçıyor şair, saçıyor alevlerini,
    Olağanüstü bir aydınlıkla ruhumuz
    için ışıl ışıl parlatıyor gerçekleri.
    Boğuyor ışığıyla, ışığıyla dolduruyor,
    Kenti, çölü, Louvre'u ve kulübeyi,
    Bütün ovaları, bütün dağları ve tepeleri,
    Kaldırıyor perdeyi gizlerin üzerinden
    Çünkü şiir kralları ve şiir çobanları,
    Yıldızdır, Tanrının yolunu gösteren.

    Victor Hugo
    0 ...