Çok aşığım sözlük!
öyle böyle değil ama. fena halde tutuldum ben. sokakta yürürken karsimdan gelen herkese onu anlatmak geliyo içimden, aklıma geldikçe -ki aklımdan hiç çıkmıyor- olur olmaz yerde gülüyorum kendi kendime. gel gör ki korkuyorum ve hiç de korkmami gerektirecek bir durum yokken. Aşk böyle bişey mi oluyo? bi yandan ayakların yerden kesilirken, bi yandan onun güzel yüzünde küçücük bi tebessüm için debelenip, bi yandan da ya bi gün giderse naparım deyip korkuyor musun?