benim için anlamlı söz kesinlikle (bkz: tamam) sözüdür.
lise son sinifta okula yeni gelen esin diye bir kiza hayvanlar gibi gibi aşik olmuştum.
yaklaşik (yandan olanlari saymazsak) 5 kez filan arkadaşlik teklif ettim kabul etmedi. bir gün bizzat enine boyuna konuşma karari verdim kendimce. gittim anlattim derdimi rüyalarimda onu gördüğümü, bir kömüşün suya aşkini anlattim filan inanilmaz ama kabul etti.
gerizekali koskoca bir sene pesinden koşturup son 1 buçuk ay kala teklifimi kabul edince afalladim tabi ki. beraber ucuz dönercide romantizm yaşayip birbirimize nağmeler yapiyorduk. aslinda o da bana aşik olmuştu bunu farkindaydim ama çük kadar aklimla bir plan yaptim. sözde bana olan bağliliğini test edecektim. plani uygulamaya koyma zamani gelmişti artik.
günlerden cuma öğlen saatleriydi. karnemizi almiştik. tam okulun kapisindan çikarken durdum ve şu saçma diyaloğun biraktim kendimi.
+esin artik okul bitti belki uzun süre görüşemeyeceğiz. gel bu ilişkiyi iki medeni insanin yapacaği gibi noktalayalim.
(esin abartisiz yüzüme bir dakika bakti ve o beklenen cümleyi söyledi)
-tamam.
dedi ve gitti.
o ara kadiköy iskelesinde ki nejat alp ve pitanist arkadaşi ozan gibi kalakaldim.
içimden bir öküz bana "allah belani versin hayvan herif siçtin batirdin" diye çemkiriyordu.uzun süre etkisinden kurtulamadim tabii ama bi ara baya kabullenmistim. yani ne zaman "tamam" diyen biri çiksa karşima gidecekmis gibi geliyor.