her olayı siyasetle birleştirmek ve bunun paranoyaklaştırması sonucunda gelen his ve yavaş yavaş içine düştüğüm durum. yetti sikerler diyip apolitik olasım geliyor da ölen çocuklar vicdanımı sızlatıyor. yoksa boşa cırpınıp, sonuc alamamaktan bıktım. uzun boylu adamın kısa boylu cocugu kafasından tutarken, boşa yumruklar savuran cocuk gibi hissediyorum.