dün bir arkadaşımızla bizde tam olarak bu konuyu tartışıyorduk. iyi olmak ve insanlara yarım etmek gibi kişel hayat amaçlarına sahip olduğumuzu gördük. Dünyanın bir kuralı var, oda denge. insanlar duygularını sürekli dengeye getirme eğilimindirler. bu yüzden olsa gerek ki çok sevildiklerinde sevmemeye başlarlar.
hayatın amacı bulunduğun andan zevk almak ve bunu devamlı kılabilmektir kanımca.