Yanınızda sevdiğiniz insan varken kış geceleri ankara ayazı öyle tatlıdır ki nefesinizi üflersiniz sevdiğinizin nefesinden çıkan buğuya karışır o kara ankara gecesinde. Sonra montunuzun yakasını iyice çekersiniz yukarıya sevdiğinizi sararsınız içinize ellerinizle soğuk olan kulaklara dokunursunuz yanınızda üşüyen buna tezat sımsıcak bakan kadın , gel bir salep ısmarlayayım dedirtir adama. içer ısınırsınız, gezer üşürsünüz, bakar aşık olursunuz öyledir ankara soğuğu.hem benzemez ankara soğuğunda aşık olmak plajda bikiniyle görüp sevmeye, o atkıyla ağzını saran sevdiceğin kızaran kırmızı burnuna bakıp tebessüm etmek, kalın paltolar içinde ince duygular beslemek herkese nasip olmaz.
keşke soğuk olsa ankarada olsak ve keşke gene olsa biri de biz gene ayazda tutulsak.