"elimden ancak bu kadarı geliyor, gene de devletime ve milletime faydalı oluyorum." gibi aptal mantıkla daha kimin haklı olduğunu dahi anlayamadan kendini eğlendiren insan tipidir. bu ve benzerlerini çok gördüm ki eminim ilkokul sıralarında "seni öğretmene şikayet ederim" tipleri mevcuttu.. şikayet nedeni ise yaramazlık yapıyormuşum.. daha 8-10 yaşındayım, e ne yapacam başka tabi yaramazlık yapacağım, hayır kendisi de aynı yaşta ve bana yaramazlık yapıyorsun diyor... öğretmenin gözünde daha değerli olacakmış, peh!
ardından seneler geçiyor ve bu mantık değişmiyor, yıllardır öğretmenine yaranmaya çalışan bu zihniyet, mezun olsa da öğretmen açığını kapatacak kendince büyükler bulmasını biliyor, daha ortada ne döndüğünü bile anlamadan "yok o bunu yaptı, yok bu suçludur." sorsan suç ne diye, bir dünya gereksiz deyiş sıralar oradan buradan duyma.. kendini nefer gibi gururlu edalarıyla selamlar ve boş yaşantısına geri döner ta ki sıkılıp da görev almayı gerektiren ana kadar.. madem suçluyum bunu anlat bana, muhbir olmakla başkasına şikayet etmekle mi çözülür suçluluğum, madem suçluyum iki tartış benimle, benle başa çıkamayacağını düşünüyorsan da geç otur evinde karışma en azından..