hayatta herşeyin bir başlangıcı ve bir sonu vardır bu doğru ama hayatla felsefenin ortak bir noktası var: ikisinde de hiçbir şeyin kesin bir sonucu yoktur ve biz bundan korkarız. korkarız ama hala içimizdeki o "umut" denen his sayesinde elinde hiçbir şeyin garantisi olmadığı halde "herşey iyi olacak." deriz.
size söyleyebileceğim 2 şey var: hayatın, yaşadığımız bu hayatın hiçbir mantığı yoktur. hayata bir mantık koymak yalnızca aptalların ve korkakların işidir. sakın bunu yapmayın. çünkü bu yalnızca sizi üzer. yinede ne olursa olsun içinizdeki "umut"'u kaybetmeyin. "umut" bizi hayatta tutan yegane şeydir. (iç organların da katkısı var ama bu başka bir hikaye.)