insanın kelime anlamının kökü unutmaktan gelir.
evet unutkandır insan nice üzüntüleri nice sevinçleri bünyesinde barındırır
akan bir ırmak gibi aynı yerde durmaz sürekli akar sürekli farklı diyarlara
göç eder durur geçmişi önce anımsar sonra hatıra yapar ve en sonunda unutur.
dipnot:akarsu hareketsiz ise kurumaya yüz tutmuştur.