kırık kitap

entry29 galeri
    12.
  1. "aynısınız"

    yatağın üzerine yığılıp kaldım. o da kalkıp banyoya gitti.

    döndüğünde halen derin derin nefes alıyordum. yanıma uzandı. bu kez hiçbir çaba harcamadım ona yaklaşmak için. öylece yattım ve tavanı seyrettim. kaçtım aklımca, buna inandırdım kendimi, işte şimdi koşmalıydı peşimden, işte şimdi inanmalıydı aşkıma.

    bekledim, bekledim, bekledim…

    uyumuştu, yenilip kendime sarıldım beline. yüzünü dönüp bana:

    -uğraşma, hepiniz aynısınız.

    dudaklarıma küçük bir öpücük kondurdu, güzel başını soktu göğsümün en sıcak yerine.

    öylesine güçlü ve dik duruyordu ki karşımda, ne sözlerimin, ne de tavrımın bir önemi vardı. sanki buna benzer bir aşkın acı meyvesi yakmıştı ağzını.

    içinde bulunduğum bu çaresiz durum, nefes almamı zorlaştırıyordu. onu yitiriyordum, kaybediyordum.
    0 ...