sevgiliyi hatırlatan bir şey yoktur aslında. biz sevgiliyi unutmamak için her şeye onun kılıfını giydiririz, olmadık şeylerde; bir köpek havlamasında, bir çay kaşığının çıkardığı seste, bir kuru dalın çatırdamasında hatırlarız o' nu.. daha önce hiçbir anlamı olmayan şeylere anlam yüklemeye başlarız, çünkü hatırlamak isteriz, unutmak istemeyiz ve başarırız da her şeye sevgilinin gözlerini, sesini, kokusunu giydirmekle.